Van de werf naar sales

Om vier uur 's ochtends in het depot. Om zes uur over de grens in Frankrijk. Werken tot een uur of zeven 's avonds, dan terug naar de loods, en dan pas naar huis.

Dat waren niet alle dagen. Maar het waren er genoeg om te weten hoe zo'n dag voelt.

Waarom ik dat werk deed

Niet omdat ik geen keuze had. Er waren vier redenen, en ze waren alle vier echt.

Geld, om te beginnen. Dat hoef ik niet mooier te maken dan het is.

Ervaring opdoen. Leren hoe een werf werkt, hoe een planning in elkaar zit, wat er gebeurt als de materialen er niet op tijd zijn.

Buiten werken. Na jaren in productie wilde ik lucht.

En de belangrijkste: socialer worden. In de productie zie je zo goed als niemand. Je staat aan een lijn, je doet je uren, je gaat naar huis. Op de werf praat je de hele dag met mensen die allemaal iets anders doen en allemaal van jou iets nodig hebben.

Wat het werk precies was

Eerst productie. Daarna een jaar bij een bouwgroep, waar ik het magazijn en de logistiek deed: de schakel tussen transport, werkvoorbereiding, calculatie en de mensen die stonden te wachten op hun materiaal.

Dat is ook waar het eerste bruggetje lag. Ik heb daar het magazijn gedigitaliseerd. Een systeem opzetten zodat je wist wat er lag, waar het lag en wanneer het weg moest. Niemand noemde dat toen een IT-project, maar dat was het wel.

Daarna glasvezel, voor Proximus en Equans. Netwerken aanleggen, plannen lezen, lassen, en in het interventieteam uitrukken als er ergens iets stuk lag. Daar leer je iets dat ik in geen enkele cursus ben tegengekomen: een storing kost per minuut geld, dus je lost ze op, je praat er niet over.

En ondertussen bouwde ik 's avonds en in het weekend gewoon websites verder. Dat deed ik al sinds 2006. Die twee werelden leken toen niets met elkaar te maken te hebben.

Waarom ik wegging

Ik heb de stap naar sales gezet omdat ik iets anders wilde in het leven.

Niet meer een nummertje zijn, maar echt iemand zijn.

Dat klinkt groter dan het voelde. Het is niet dat ik op een ochtend wakker werd met een plan. Het was meer een vermoeden dat ik ergens anders beter zou zijn, en op een bepaald moment de beslissing om dat te testen in plaats van er nog vijf jaar over na te denken.

Ik was niet bang, ik had stress

Dat is een verschil.

Bang was ik niet. Stress had ik wel, en de vragen waren steeds dezelfde. Ga ik dit kunnen? Wat als ik faal? Wat als het gewoon niet lukt?

De eerste maand was echt zoeken. Je belt mensen die niet op je zitten te wachten, je hoort jezelf dingen zeggen die niet klinken zoals ze in je hoofd klonken, en je hebt nog niets om naar te wijzen.

En dan één telefoongesprek

Na een maand had ik een koud gesprek dat uitdraaide op een afspraak. Mijn eerste echte meeting stond bij Dreamland.

Diezelfde dag heb ik er nog twee bijgemaakt.

Vanaf dat moment was het weg. Niet omdat ik plots een truc kende, maar omdat ik voelde hoe het werkte. En zo zit ik in elkaar: als ik mijn weg vind, dan vind ik die ook effectief.

Wat de werf me meegaf

Dit is het stuk waarvan ik niet wist dat het meekwam.

In sales moet je je aan de afspraak houden. Als je zegt dat je iemand belt op dat uur, op die dag, dan bel je. Niet 's avonds. Niet morgen. Dan.

Dat klinkt klein. Het is het niet. De meeste mensen doen het namelijk niet, en je valt dus op door iets te doen dat eigenlijk gewoon het minimum is.

Op de werf is dat geen beleefdheidsregel maar een voorwaarde. Als jij zegt dat de materialen er maandag zijn en ze zijn er niet, dan staan er mensen stil en kost dat meteen geld. Je leert dat een afspraak een afspraak is omdat je anders meteen ziet wat het kost.

Say what you do, do what you say. Dat staat niet voor niets op deze site. Het komt niet uit een boek over verkopen, het komt van daar.

Voor wie nu in ploegen staat

Ik ga je niet vertellen dat je moet springen. Ik weet niet hoe jouw rekeningen eruitzien.

Wel dit: het idee dat kantoorwerk een ander soort mens vraagt, klopt niet. Wat je op een werf of aan een lijn leert over afspraken, over opvolgen, over mensen die iets van je nodig hebben, is precies wat er in veel kantoren ontbreekt. Je hebt geen ander karakter nodig. Je hebt een andere omgeving nodig.

En je mag het gewoon proberen voor je zeker weet of het lukt. Ik wist het ook niet.

Herken je hier iets in, of zit je met een vraag over je eigen stap? Stuur gerust een bericht. Ik antwoord altijd zelf.